kumint
no more drive *
...
..
.
" คิดถึงนะ "
เร็วๆ นี้เราเพิ่งใช้คำนี้ กับคนๆ นึงไป ... ใช่ล่ะ เราเพิ่งพูดมันไป
ทั้งๆ ที่แทบจะไม่เคยพูดคำนี้ มานานมาก มากพอที่สมองเมล็ดถั่วอย่างเราจะจำได้
เท่าที่จำได้ เรามักจะใช้คำว่า "คิดถึง" กับเพื่อนฝูงที่สนิท เวลาที่ไม่เจอกันนานๆ
แล้วพอกลับมาเจอกัน ก็มักจะ .. เฮ้ย เป็นไง คิดถึงนะเว้ย
หรือ เจอกันทุกวัน แต่แทบไม่ได้มีเวลาพูดและคุย ด้วยการงาน และสรรพสิ่งรอบตัว
เรามักจะทิ้งประโยคสั้นๆ "คิดถึงนะแก" แล้วก็ต่างเดินจากไป เพื่อทำงานของตนเอง
คิดถึง มันมีไม่กี่แขนงหรอก ขึ้นอยู่กับว่า เราจะใช้พูดกับใคร เมื่อใด และสถานการณ์ไหน
...
หลังจาก text ตัวนี้ออกไปจากเรา .. เพื่อเข้าสู่การสดับรับฟัง ของอีกฝ่าย
นอกจากเค้าไม่ได้มองว่า มันเป็น something special แล้ว
มันกลับกลายเป็นเสมือนหนึ่งลมปาก .. หรือแค่เพียงเศษคำ หรือประโยคทั่วไป
ไม่ได้มีนัยพิเศษอื่นใดแอบแฝง .. ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ เราเองก็ไม่เคยพูดมันออกมา
และก็แทบไม่เคยพูดกับใครๆ ที่เข้ามาเลยด้วยซ้ำ มันก็น่าเสียดาย
ที่วันนี้เรามองว่าคุณคือคนพิเศษ แต่คุณไม่ได้รับความหมายดีๆจากเราไป
เสียดายที่วันนี้คุณปล่อยเราไปเอง ด้วยตัวของคุณเอง ในขณะที่คนอื่นๆ
พยายามทุกวิถีทาง ที่จะอยากได้ความหมายพิเศษแบบนี้จากเรา
...
มันก็เลยทำให้ทุกอย่าง คงจบลงแค่ตรงนี้ เราก็คงจะไม่ drive อะไรต่อไป
เพราะในเมื่อสิ่งที่เรากำลังจะทำ หรือทำไปแล้ว มันไม่มีมีความหมายอะไรพิเศษ
บางทีเรากลับมาอยู่ในวงจรการทำงานเหมือนเดิมๆ โดยที่ไม่ต้องคิดถึงใคร
ไม่ต้องแคร์ใคร ไม่ต้องมีใครพิเศษอยู่ในหัว เหมือนเมื่อก่อนๆ มันก็น่าจะดีแล้ว
เราก็คงหาเรื่องปวดหัวตัวเองอีกจนได้ เฮ้อออ ~
...
ขอบคุณที่ผ่านเข้ามาให้รู้สึกพิเศษในช่วงเวลานึง
...
สิ่งใดย่อมเปลี่ยนแปลงก็ต้องปล่อยให้เป็นไปคะ
คำพูดคำเดียวกันมีความหมายมากสำหรับบางคน
แต่อีกคนกลับไม่ได้ยิน
ช่างมันเนอะ
กลับมาเขียนีแล้ว เราก็คิดถึงนะึคะ