Storythai

...

..

.

"โก๊ะตัวแม่"

เราได้ฉายานี้มาสดๆ ร้อนๆ เดือนนี้เอง 

เมื่อก่อนพี่ๆ เพื่อนๆที่ทำงานจะชอบตั้งฉายาให้กันในออฟฟิศ

ด้วยความที่เอกลักษณ์คนไหนเด่น คนนั้นก็จะมีฉายาไปตามๆ กัน

เมื่อก่อนเราเคยได้ "ไฮโซ error" ก็เรื่องขี้หลงขี้ลืม อะไรทำนองนี้แหละ

เดินถืออะไรไป ก็ลืมไว้โต๊ะนั้น .. เอากล้องถ่ายรูปมาก็ลืมไว้ในห้องน้ำบ้าง

ลืมมือถือไว้โต๊ะคนอื่นมั่วซั่วบ้างงง อะไรแบบนี้

พอหลังจากนี้ก็มีฉายามาใหม่ ตามสมัย .. ก่อนหน้านี้ได้ อาร์ทตัวแม่มา

อันนี้ไม่ค่อยมีแก่นเท่าไหร่ แต่พี่ที่ทำงานชอบบอกเราอาร์ท คุยกะใครไม่รู้เรื่อง

แต่ล่าสุดได้ "โก๊ะตัวแม่" มาแบบไม่เต็มใจ แต่ฮามาก

เรื่องมีอยู่แว้ ... (ว่า) ตึ่งโป๊ะ !!!

...

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เราขับรถมาทำงาน .. ซึ่งตอนนี้น้ำมันแพงมาก

วันไหนที่ไม่ตื่นสาย เราก็จะนั่งรถตู้ของบริษัทฯ มาทำงาน ซึ่งมาเช้ามาก

แต่วันไหนที่สาย จำเป็นต้องขับรถมาเองก็จะขับมา

ตอนนี้ก็ฝึกพฤติกรรมตัวเอง เรื่องการเดินทางอยู่ บางครั้งไม่จำเป็นต้องเอามาทุกวัน

จะได้ save ค่าใช้จ่าย ทั้งๆ ที่บริษัทฯ ก็มีรถ support ตลอด

ฉะนั้นเอง... มีอยู่วันนึง ข้าพเจ้า สแกนลายนิ้วมือ ออกจากบริษัท ตามปรกติ

ห้าโมงเย็นปุ๊บ .. โอ้ยยย automatic มาก เก็บของ กลับบ้านไม่ต้องรอให้บอก

พอสแกนนิ้วเสร็จปั๊บ .. ก็เดินไปเม้าส์กับโต๊ะนั้น โต๊ะนี้ ตามประสาคนหน้าตาดี แต่ไม่มีตังค์

ก็เม้าส์ไปเรื้อยยยย .. แล้วก็เดินออกมาขึ้นรถตู้ๆ พร้อมๆ กันที่หน้าบริษัทฯ

โอ้ยยย .. ช่วงเวลานั้น มันส์ปากมากเลย เพราะเจอเพื่อนหลายๆ แผนกกลับคันเดียวกัน

ก็สรรหาอะไรมาเล่า มาอำกันตามระเบียบรัตน์ .. พอเพื่อนๆ ทยอยๆลงกันทีละคน สองคน

ตอนแรกก็ยังไม่รู้ตัวนะ จนเพื่อนคนสุดท้ายลง .. เพราะเราอยู่ปลายทางสุด

สติเราก็เริ่มกลับมา .. อารมณ์ว่า เอ๊ะ วันนี้กูขาดอะไรไปในชีวิต

อ่าฮ้า !!!  กอสระอูนึกออกแล้ว  วันนี้กอสระอูขับรถมาทำงานนี่หว่า

แล้วตรูมานั่งรถตู้ทำพระแสงของ้าวอันใด ..กรูมาทำม๊ายยยยยย

ประโยคคำถามคั่งค้างอยู่ในอก อย่างบอกไม่ถูก .. กูมาทำม๊ายยยยยย

รถตรูอยู่จอดอยู่ในออฟฟิศ .. โอ๊ะ จะบ้า เสร่อมากๆ คือแบบไม่เคยโก๊ะขี้ลืม

อะไรแบบนี้มาก่อนเลย .. ในรถตู้แบบฮาเรามากมาย พี่คนนึงเลยโทรให้คนขับรถ

มารับเรา (ซึ่งก็เกือบจะถึงบ้านแล้วนะ) แต่ให้ลุงมารับเพราะว่าวันถัดไปต้องมีไปบางกอกแต่เช้า

ลุงก็มารับ .. เราก็แบบยิ้มเจื่อนๆ ลุงก็ขำใหญ่ จากนั้นลุงก็เอาเรื่องนี้ไปคุยให้

นายกอบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์  อาจารย์ใหญ่ หัวหน้าตำรวจ ฯลฯ

เข้าใจว่าลุงไม่ได้คิดอะไร เล่าขำๆ แต่แบบว่ากอสระอูไม่ขำนะ

เพราะวารสารรายเดือนล่าสุด แจกพร้อมซองเงินเดือน มันมีเขียนแซวเรื่องนี้ยาวถึง 4 บรรทัด

แล้วบอกว่าเราเป็น "โก๊ะตัวแม่" 

...

...

..

.

"โก๊ะตัวแม่"

เราได้ฉายานี้มาสดๆ ร้อนๆ เดือนนี้เอง 

เมื่อก่อนพี่ๆ เพื่อนๆที่ทำงานจะชอบตั้งฉายาให้กันในออฟฟิศ

ด้วยความที่เอกลักษณ์คนไหนเด่น คนนั้นก็จะมีฉายาไปตามๆ กัน

เมื่อก่อนเราเคยได้ "ไฮโซ error" ก็เรื่องขี้หลงขี้ลืม อะไรทำนองนี้แหละ

เดินถืออะไรไป ก็ลืมไว้โต๊ะนั้น .. เอากล้องถ่ายรูปมาก็ลืมไว้ในห้องน้ำบ้าง

ลืมมือถือไว้โต๊ะคนอื่นมั่วซั่วบ้างงง อะไรแบบนี้

พอหลังจากนี้ก็มีฉายามาใหม่ ตามสมัย .. ก่อนหน้านี้ได้ อาร์ทตัวแม่มา

อันนี้ไม่ค่อยมีแก่นเท่าไหร่ แต่พี่ที่ทำงานชอบบอกเราอาร์ท คุยกะใครไม่รู้เรื่อง

แต่ล่าสุดได้ "โก๊ะตัวแม่" มาแบบไม่เต็มใจ แต่ฮามาก

เรื่องมีอยู่แว้ ... (ว่า) ตึ่งโป๊ะ !!!

...

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เราขับรถมาทำงาน .. ซึ่งตอนนี้น้ำมันแพงมาก

วันไหนที่ไม่ตื่นสาย เราก็จะนั่งรถตู้ของบริษัทฯ มาทำงาน ซึ่งมาเช้ามาก

แต่วันไหนที่สาย จำเป็นต้องขับรถมาเองก็จะขับมา

ตอนนี้ก็ฝึกพฤติกรรมตัวเอง เรื่องการเดินทางอยู่ บางครั้งไม่จำเป็นต้องเอามาทุกวัน

จะได้ save ค่าใช้จ่าย ทั้งๆ ที่บริษัทฯ ก็มีรถ support ตลอด

ฉะนั้นเอง... มีอยู่วันนึง ข้าพเจ้า สแกนลายนิ้วมือ ออกจากบริษัท ตามปรกติ

ห้าโมงเย็นปุ๊บ .. โอ้ยยย automatic มาก เก็บของ กลับบ้านไม่ต้องรอให้บอก

พอสแกนนิ้วเสร็จปั๊บ .. ก็เดินไปเม้าส์กับโต๊ะนั้น โต๊ะนี้ ตามประสาคนหน้าตาดี แต่ไม่มีตังค์

ก็เม้าส์ไปเรื้อยยยย .. แล้วก็เดินออกมาขึ้นรถตู้ๆ พร้อมๆ กันที่หน้าบริษัทฯ

โอ้ยยย .. ช่วงเวลานั้น มันส์ปากมากเลย เพราะเจอเพื่อนหลายๆ แผนกกลับคันเดียวกัน

ก็สรรหาอะไรมาเล่า มาอำกันตามระเบียบรัตน์ .. พอเพื่อนๆ ทยอยๆลงกันทีละคน สองคน

ตอนแรกก็ยังไม่รู้ตัวนะ จนเพื่อนคนสุดท้ายลง .. เพราะเราอยู่ปลายทางสุด

สติเราก็เริ่มกลับมา .. อารมณ์ว่า เอ๊ะ วันนี้กูขาดอะไรไปในชีวิต

อ่าฮ้า !!!  กอสระอูนึกออกแล้ว  วันนี้กอสระอูขับรถมาทำงานนี่หว่า

แล้วตรูมานั่งรถตู้ทำพระแสงของ้าวอันใด ..กรูมาทำม๊ายยยยยย

ประโยคคำถามคั่งค้างอยู่ในอก อย่างบอกไม่ถูก .. กูมาทำม๊ายยยยยย

รถตรูอยู่จอดอยู่ในออฟฟิศ .. โอ๊ะ จะบ้า เสร่อมากๆ คือแบบไม่เคยโก๊ะขี้ลืม

อะไรแบบนี้มาก่อนเลย .. ในรถตู้แบบฮาเรามากมาย พี่คนนึงเลยโทรให้คนขับรถ

มารับเรา (ซึ่งก็เกือบจะถึงบ้านแล้วนะ) แต่ให้ลุงมารับเพราะว่าวันถัดไปต้องมีไปบางกอกแต่เช้า

ลุงก็มารับ .. เราก็แบบยิ้มเจื่อนๆ ลุงก็ขำใหญ่ จากนั้นลุงก็เอาเรื่องนี้ไปคุยให้

นายกอบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์  อาจารย์ใหญ่ หัวหน้าตำรวจ ฯลฯ

เข้าใจว่าลุงไม่ได้คิดอะไร เล่าขำๆ แต่แบบว่ากอสระอูไม่ขำนะ

เพราะวารสารรายเดือนล่าสุด แจกพร้อมซองเงินเดือน มันมีเขียนแซวเรื่องนี้ยาวถึง 4 บรรทัด

แล้วบอกว่าเราเป็น "โก๊ะตัวแม่" 

...

...

..

.

แจม หรือ แยม

แยม หรือ แจม

เคยดูโฆษณานี้กันม่ะ (หรือเราดูอยู่คนเดียวฟ่ะ) เป็นโฆษณาขนมยี่ห้อนึง

dewberry มั้ง ที่มันเป็น biscuit สอดไส้แยม สตอเบอร์รี่, บลูเบอร์รี่

แล้วมีอาจารย์ฝรั่ง เถียงกับเด็กนักเรียนอินเตอร์ว่า .. แจม หรือ แยม

คนไทยเรียกแยม (Yam) แต่ฝรั่งจะเรียก แจม  (Jam)

จริงๆ ออกเสียงแจมหน่ะถูกแล้ว .. แต่เราก็ชอบคำว่าแยมมากกว่านะ มันไม่กระแดะดี

คือถ้าแบบว่าเดินเค้าร้านป้าติ๋วแล้วบอกว่า ป้าติ๋วขอซื้อแจมสตอเบอร์รี่ 1 ขวดสิ

ป้าติ๋วคงแบบ .. พร่อเมิงตาย (คิดในใจนะ)

...

ข้ามเรื่อง แจม หรือ แยมไปเหอะนะ ไม่เกี่ยวอะไรที่จะเขียนบ่นในบรรทัดถัดไปนี้เลย

อ้าว.. ซะงั้น แล้วเอามาเริ่มต้นเขียนทำไม (กรูก็ว่าอยู่)

ไม่มีอะไรมากเลย เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ไปคุยเรื่องระบบงาน Paperless กับกรมศุลฯ

ที่ท่าเรือแหลมฉบังมา .. วันนี้ขับรถไปเอง เพราะคนขับรถแม่งไปไหนไม่รู้

ร้อนมาก สังเกตุมั้ยว่าช่วงนี้อากาศร้อนมาก .. หมา แมว กระต่าย เป็ด ห่าน ตายกันหมด

บ้าไปแว้ววว .. ประเทศชาติไทย  ซอยข้อยแน ซอยข้อยแน

...

ใครใช้มือถือที่มีระบบ GPS บ้าง ??

เรายกมือเราใช้ ไม่ได้ไฮโซ แต่ว่าโง่มากกว่า เพราะไม่ค่อยรู้ทาง

ก็จะอาศัย GPS นำทางไปเรื่อย บางครั้งมันก็แสนฉลาดนะ

ยกตัวอย่างให้ฟัง เราขับรถอยู่ แล้วเกิดแบบอยากกินไข่กะทะ

เสร่อชิบหาย ขับรถอยู่สำเหร่ เสือกอยากกินไข่กะทะ

แต่ก็ขอลองของนิดนึง .. ลองพิมพ์คำว่า "ไข่กะทะ" แล้ว search หาดูซิ

ว่าแถวนี้มีร้านที่ทำไข่กะทะ บ้างมั้ย .. เดชะบุญเจ้ากรรม มันเสือกมีร้านยิ่งเจริญไข่กะทะ

ก็เลยกดคำว่า "นำทาง" ให้มันนำไปสู่ร้านในดินแดนสรวงสวรรค์

มันฉลาดมากนะ ไอ้ GPS เนี่ย มันบอกแม้กระทั่งข้างหน้ามีตำรวจตรวจจับความเร็ว

ให้ชะลอความเร็วๆ มันขึ้น warning มาที่เครื่องเลย ..

สมมุติว่าทางข้างหน้าต้องเลี้ยวซ้าย .. มันจะพูดว่า 150 เมตรข้างหน้า เตรียมเลี้ยวซ้าย

พอถึงจุดหมายที่เราให้นำทาง มันก็จะบอกว่า ท่านถึงจุดหมายแล้วค่ะ

อะไรแบบนี้เลยทีเดียว .. แม่งอัศจรรย์ชิบเป๋ง

(แต่ต้องอยู่แหล่งเมืองๆ นะ เพราะดาวเทียมมันจับระยะทางให้เรา)

...

แต่จุดอ่อนของมันก็ยังมี เช่นบอกทางได้ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าทางนี้แม่งรถติดโคตรพ่อง

มันประมวลทางให้เราไปทางลัดนะ .. แต่ลัดไปเจอรถติดไง

คราวซวยของเราจริงๆ ที่ดันไปเจอรถติดบรมโคตรระทวย

จากท่าเรือแหลมฉบังไประยอง เราใช้เวลาเหมือนขับไปอยุธยา 3 ชม.กว่า ทั้งๆที่มันใช้แค่ 40-45 นาที

แม่ง .. เศร้าใจฉิบ ระยะทางแค่ 5-6 กิโล กำลังรอเพื่อ u-turn ไปอีกฝั่ง

มันปาไปชั่วโมงเศษ .. ทั้งๆ ที่แค่กูจะยูเทริน์อีก 5 กิโลข้างหน้าเนี่ยนะ

สรุปว่ามันติดพวกรถพ่วงลาก รถตู้คอนเทรนเนอร์ใหญ่ๆ แค่นั้นเองไม่ได้มีอุบัติเหตุใดๆ เลย

เวลาที่รถพวกนี้จะกลับ u-turn จะต้องตีรถวงกว้างมาก แล้วก็ต้องคอนโทรลทิศทางตู้ด้วย

แล้วเส้นนั้นรถคอนเทรลเนอร์เยอะไง เพราะออกมาจากท่าเรือ ไปสู่โรงงานต่างๆ

เราก็แบบ...รอๆๆๆๆ ไม่รู้จะทำยังไง จะให้ลงไปชี้หน้าด่าพ่อแม่มันก็ใช่เรื่อง

ถ้ามันบอกว่ามึงมาขับเองมั้ย .. ก็คงต้องก้มหน้าบอกไปว่า "เค้าขับมะเปงงงงง"

หิวก็หิว อากาศไม่ร้อนแล้ว เพราะมันกินเวลาไปนานจนเกือบพลบค่ำ ซีดีที่ฟังก็วนซ้ำๆ ไปมา

กินของในรถจนหมด แทบจะแทะหัวเกียร์ก็แล้ว .. เหนื่อยใจเป็นที่สุด

"เป็นเพราะแกแหละไอ้ GPS บอกให้กูมาทางนี้  หนอยยยยยยส์"

...

...

..

.

"โก๊ะตัวแม่"

เราได้ฉายานี้มาสดๆ ร้อนๆ เดือนนี้เอง 

เมื่อก่อนพี่ๆ เพื่อนๆที่ทำงานจะชอบตั้งฉายาให้กันในออฟฟิศ

ด้วยความที่เอกลักษณ์คนไหนเด่น คนนั้นก็จะมีฉายาไปตามๆ กัน

เมื่อก่อนเราเคยได้ "ไฮโซ error" ก็เรื่องขี้หลงขี้ลืม อะไรทำนองนี้แหละ

เดินถืออะไรไป ก็ลืมไว้โต๊ะนั้น .. เอากล้องถ่ายรูปมาก็ลืมไว้ในห้องน้ำบ้าง

ลืมมือถือไว้โต๊ะคนอื่นมั่วซั่วบ้างงง อะไรแบบนี้

พอหลังจากนี้ก็มีฉายามาใหม่ ตามสมัย .. ก่อนหน้านี้ได้ อาร์ทตัวแม่มา

อันนี้ไม่ค่อยมีแก่นเท่าไหร่ แต่พี่ที่ทำงานชอบบอกเราอาร์ท คุยกะใครไม่รู้เรื่อง

แต่ล่าสุดได้ "โก๊ะตัวแม่" มาแบบไม่เต็มใจ แต่ฮามาก

เรื่องมีอยู่แว้ ... (ว่า) ตึ่งโป๊ะ !!!

...

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เราขับรถมาทำงาน .. ซึ่งตอนนี้น้ำมันแพงมาก

วันไหนที่ไม่ตื่นสาย เราก็จะนั่งรถตู้ของบริษัทฯ มาทำงาน ซึ่งมาเช้ามาก

แต่วันไหนที่สาย จำเป็นต้องขับรถมาเองก็จะขับมา

ตอนนี้ก็ฝึกพฤติกรรมตัวเอง เรื่องการเดินทางอยู่ บางครั้งไม่จำเป็นต้องเอามาทุกวัน

จะได้ save ค่าใช้จ่าย ทั้งๆ ที่บริษัทฯ ก็มีรถ support ตลอด

ฉะนั้นเอง... มีอยู่วันนึง ข้าพเจ้า สแกนลายนิ้วมือ ออกจากบริษัท ตามปรกติ

ห้าโมงเย็นปุ๊บ .. โอ้ยยย automatic มาก เก็บของ กลับบ้านไม่ต้องรอให้บอก

พอสแกนนิ้วเสร็จปั๊บ .. ก็เดินไปเม้าส์กับโต๊ะนั้น โต๊ะนี้ ตามประสาคนหน้าตาดี แต่ไม่มีตังค์

ก็เม้าส์ไปเรื้อยยยย .. แล้วก็เดินออกมาขึ้นรถตู้ๆ พร้อมๆ กันที่หน้าบริษัทฯ

โอ้ยยย .. ช่วงเวลานั้น มันส์ปากมากเลย เพราะเจอเพื่อนหลายๆ แผนกกลับคันเดียวกัน

ก็สรรหาอะไรมาเล่า มาอำกันตามระเบียบรัตน์ .. พอเพื่อนๆ ทยอยๆลงกันทีละคน สองคน

ตอนแรกก็ยังไม่รู้ตัวนะ จนเพื่อนคนสุดท้ายลง .. เพราะเราอยู่ปลายทางสุด

สติเราก็เริ่มกลับมา .. อารมณ์ว่า เอ๊ะ วันนี้กูขาดอะไรไปในชีวิต

อ่าฮ้า !!!  กอสระอูนึกออกแล้ว  วันนี้กอสระอูขับรถมาทำงานนี่หว่า

แล้วตรูมานั่งรถตู้ทำพระแสงของ้าวอันใด ..กรูมาทำม๊ายยยยยย

ประโยคคำถามคั่งค้างอยู่ในอก อย่างบอกไม่ถูก .. กูมาทำม๊ายยยยยย

รถตรูอยู่จอดอยู่ในออฟฟิศ .. โอ๊ะ จะบ้า เสร่อมากๆ คือแบบไม่เคยโก๊ะขี้ลืม

อะไรแบบนี้มาก่อนเลย .. ในรถตู้แบบฮาเรามากมาย พี่คนนึงเลยโทรให้คนขับรถ

มารับเรา (ซึ่งก็เกือบจะถึงบ้านแล้วนะ) แต่ให้ลุงมารับเพราะว่าวันถัดไปต้องมีไปบางกอกแต่เช้า

ลุงก็มารับ .. เราก็แบบยิ้มเจื่อนๆ ลุงก็ขำใหญ่ จากนั้นลุงก็เอาเรื่องนี้ไปคุยให้

นายกอบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์  อาจารย์ใหญ่ หัวหน้าตำรวจ ฯลฯ

เข้าใจว่าลุงไม่ได้คิดอะไร เล่าขำๆ แต่แบบว่ากอสระอูไม่ขำนะ

เพราะวารสารรายเดือนล่าสุด แจกพร้อมซองเงินเดือน มันมีเขียนแซวเรื่องนี้ยาวถึง 4 บรรทัด

แล้วบอกว่าเราเป็น "โก๊ะตัวแม่" 

...

...

..

.

แจม หรือ แยม

แยม หรือ แจม

เคยดูโฆษณานี้กันม่ะ (หรือเราดูอยู่คนเดียวฟ่ะ) เป็นโฆษณาขนมยี่ห้อนึง

dewberry มั้ง ที่มันเป็น biscuit สอดไส้แยม สตอเบอร์รี่, บลูเบอร์รี่

แล้วมีอาจารย์ฝรั่ง เถียงกับเด็กนักเรียนอินเตอร์ว่า .. แจม หรือ แยม

คนไทยเรียกแยม (Yam) แต่ฝรั่งจะเรียก แจม  (Jam)

จริงๆ ออกเสียงแจมหน่ะถูกแล้ว .. แต่เราก็ชอบคำว่าแยมมากกว่านะ มันไม่กระแดะดี

คือถ้าแบบว่าเดินเค้าร้านป้าติ๋วแล้วบอกว่า ป้าติ๋วขอซื้อแจมสตอเบอร์รี่ 1 ขวดสิ

ป้าติ๋วคงแบบ .. พร่อเมิงตาย (คิดในใจนะ)

...

ข้ามเรื่อง แจม หรือ แยมไปเหอะนะ ไม่เกี่ยวอะไรที่จะเขียนบ่นในบรรทัดถัดไปนี้เลย

อ้าว.. ซะงั้น แล้วเอามาเริ่มต้นเขียนทำไม (กรูก็ว่าอยู่)

ไม่มีอะไรมากเลย เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ไปคุยเรื่องระบบงาน Paperless กับกรมศุลฯ

ที่ท่าเรือแหลมฉบังมา .. วันนี้ขับรถไปเอง เพราะคนขับรถแม่งไปไหนไม่รู้

ร้อนมาก สังเกตุมั้ยว่าช่วงนี้อากาศร้อนมาก .. หมา แมว กระต่าย เป็ด ห่าน ตายกันหมด

บ้าไปแว้ววว .. ประเทศชาติไทย  ซอยข้อยแน ซอยข้อยแน

...

ใครใช้มือถือที่มีระบบ GPS บ้าง ??

เรายกมือเราใช้ ไม่ได้ไฮโซ แต่ว่าโง่มากกว่า เพราะไม่ค่อยรู้ทาง

ก็จะอาศัย GPS นำทางไปเรื่อย บางครั้งมันก็แสนฉลาดนะ

ยกตัวอย่างให้ฟัง เราขับรถอยู่ แล้วเกิดแบบอยากกินไข่กะทะ

เสร่อชิบหาย ขับรถอยู่สำเหร่ เสือกอยากกินไข่กะทะ

แต่ก็ขอลองของนิดนึง .. ลองพิมพ์คำว่า "ไข่กะทะ" แล้ว search หาดูซิ

ว่าแถวนี้มีร้านที่ทำไข่กะทะ บ้างมั้ย .. เดชะบุญเจ้ากรรม มันเสือกมีร้านยิ่งเจริญไข่กะทะ

ก็เลยกดคำว่า "นำทาง" ให้มันนำไปสู่ร้านในดินแดนสรวงสวรรค์

มันฉลาดมากนะ ไอ้ GPS เนี่ย มันบอกแม้กระทั่งข้างหน้ามีตำรวจตรวจจับความเร็ว

ให้ชะลอความเร็วๆ มันขึ้น warning มาที่เครื่องเลย ..

สมมุติว่าทางข้างหน้าต้องเลี้ยวซ้าย .. มันจะพูดว่า 150 เมตรข้างหน้า เตรียมเลี้ยวซ้าย

พอถึงจุดหมายที่เราให้นำทาง มันก็จะบอกว่า ท่านถึงจุดหมายแล้วค่ะ

อะไรแบบนี้เลยทีเดียว .. แม่งอัศจรรย์ชิบเป๋ง

(แต่ต้องอยู่แหล่งเมืองๆ นะ เพราะดาวเทียมมันจับระยะทางให้เรา)

...

แต่จุดอ่อนของมันก็ยังมี เช่นบอกทางได้ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าทางนี้แม่งรถติดโคตรพ่อง

มันประมวลทางให้เราไปทางลัดนะ .. แต่ลัดไปเจอรถติดไง

คราวซวยของเราจริงๆ ที่ดันไปเจอรถติดบรมโคตรระทวย

จากท่าเรือแหลมฉบังไประยอง เราใช้เวลาเหมือนขับไปอยุธยา 3 ชม.กว่า ทั้งๆที่มันใช้แค่ 40-45 นาที

แม่ง .. เศร้าใจฉิบ ระยะทางแค่ 5-6 กิโล กำลังรอเพื่อ u-turn ไปอีกฝั่ง

มันปาไปชั่วโมงเศษ .. ทั้งๆ ที่แค่กูจะยูเทริน์อีก 5 กิโลข้างหน้าเนี่ยนะ

สรุปว่ามันติดพวกรถพ่วงลาก รถตู้คอนเทรนเนอร์ใหญ่ๆ แค่นั้นเองไม่ได้มีอุบัติเหตุใดๆ เลย

เวลาที่รถพวกนี้จะกลับ u-turn จะต้องตีรถวงกว้างมาก แล้วก็ต้องคอนโทรลทิศทางตู้ด้วย

แล้วเส้นนั้นรถคอนเทรลเนอร์เยอะไง เพราะออกมาจากท่าเรือ ไปสู่โรงงานต่างๆ

เราก็แบบ...รอๆๆๆๆ ไม่รู้จะทำยังไง จะให้ลงไปชี้หน้าด่าพ่อแม่มันก็ใช่เรื่อง

ถ้ามันบอกว่ามึงมาขับเองมั้ย .. ก็คงต้องก้มหน้าบอกไปว่า "เค้าขับมะเปงงงงง"

หิวก็หิว อากาศไม่ร้อนแล้ว เพราะมันกินเวลาไปนานจนเกือบพลบค่ำ ซีดีที่ฟังก็วนซ้ำๆ ไปมา

กินของในรถจนหมด แทบจะแทะหัวเกียร์ก็แล้ว .. เหนื่อยใจเป็นที่สุด

"เป็นเพราะแกแหละไอ้ GPS บอกให้กูมาทางนี้  หนอยยยยยยส์"

...

...

..

.

เมื่อบ่ายวันศุกร์ที่ผ่านมา มีงาน Open House ของวิทยาลัยนวัตกรรมฯ ธรรมศาสตร์

เราก็เลยต้องไปเป็น staff ช่วยงานตามพี่ๆในรุ่นเค้าไป

โรงแรมสวยมาก เสียท่ามากเช่นกันเมื่อลืมเอากล้องไป พลาดอย่างแรงๆๆ มีก็แต่กล้องจาก O2

หลักสูตรป.โทนี้เป็นหลักสูตร ที่เราค้นหามานานมาก เพราะส่วนตัวเราไม่ชอบ MBA

แต่ก็ไม่เก่งพอที่จะหาญกล้าต่อ ENG ฉะนั้นแล้วหลักสูตร Technology Management

ของนวัตกรรมฯ นี้จึงเป็นทางเลือกสุดท้ายที่ดีที่สุดสำหรับเรามากๆ

เพราะมันผสานกันระหว่าง (1) วิศวกรรม  (2) บริหารและการตลาด  (3) เทคโนโลยี

...

มาถึงวันนี้ตอบด้วยความภาคภูมิใจว่า "เรารักคณะนี้"

เราจึงตอบได้เต็มๆ ปากไปเลยว่า ที่นี่คือใช่ แล้วก็คงภูมิใจที่จะจบในเร็ววัน

...

มาถึงงาน Open House บ้าง ... งาน Open House เป็นงานเปิด PR หลักสูตร

Technology Management ของวิทยาลัยนวัตกรรม มหาลัยฯ ธรรมศาสตร์

ซึ่งผู้ดำรงตำแหน่งคณะบดีคือ ศ.ดร.ม.ร.ว.พงษ์สวัสดิ์ สวัสดิวัฒน์ (คุ้นๆมั้ย)

ท่านถือเป็นกุนซือใหญ่ของประเทศในเรื่องของ IT และ Innovation เลย

ส่วนอีกคนคนเป็น รองคณะบดี (อันนี้แอบปลื้มเป็นการส่วนตัว) ๕๕

ดร.ตรีทศ (หล่อมั่กๆ) เวลา present นี้ได้ใจไปเลย ตอนคณะบดี present เราจะแอบหลับๆ

แต่พอ ดร.ตรีทศ present นี่ตาลุกวาวเป็นเด็กการ์ตูนญี่ปุ่นเลย

...

หลักสูตรพูดถึงอะไรบ้างนั้น ตอนนี้หากใครสนใจจะเรียนต่อ ป.โท

ซึ่งชอบ IT และ Innovation บวกกับวิศวกรรมฯ ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง

โดยวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ  ศาสตราจารย์ ดร.ไพรัช ธัชยพงษ์ 

 พร้อมรับของที่ระลึกในงานสำหรับทุกท่านค่ะ

 สำรองที่นั่งได้ตั้งแต่บัดนี้ถึง 19 เม.ย. ศกนี้ เพื่อโอกาสีอันดีสำหรับทุกท่านค่ะ

หรือสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม  โทรศัพท์ 02-623-5055-8 ต่อ 4132

...

..

.

"โก๊ะตัวแม่"

เราได้ฉายานี้มาสดๆ ร้อนๆ เดือนนี้เอง 

เมื่อก่อนพี่ๆ เพื่อนๆที่ทำงานจะชอบตั้งฉายาให้กันในออฟฟิศ

ด้วยความที่เอกลักษณ์คนไหนเด่น คนนั้นก็จะมีฉายาไปตามๆ กัน

เมื่อก่อนเราเคยได้ "ไฮโซ error" ก็เรื่องขี้หลงขี้ลืม อะไรทำนองนี้แหละ

เดินถืออะไรไป ก็ลืมไว้โต๊ะนั้น .. เอากล้องถ่ายรูปมาก็ลืมไว้ในห้องน้ำบ้าง

ลืมมือถือไว้โต๊ะคนอื่นมั่วซั่วบ้างงง อะไรแบบนี้

พอหลังจากนี้ก็มีฉายามาใหม่ ตามสมัย .. ก่อนหน้านี้ได้ อาร์ทตัวแม่มา

อันนี้ไม่ค่อยมีแก่นเท่าไหร่ แต่พี่ที่ทำงานชอบบอกเราอาร์ท คุยกะใครไม่รู้เรื่อง

แต่ล่าสุดได้ "โก๊ะตัวแม่" มาแบบไม่เต็มใจ แต่ฮามาก

เรื่องมีอยู่แว้ ... (ว่า) ตึ่งโป๊ะ !!!

...

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เราขับรถมาทำงาน .. ซึ่งตอนนี้น้ำมันแพงมาก

วันไหนที่ไม่ตื่นสาย เราก็จะนั่งรถตู้ของบริษัทฯ มาทำงาน ซึ่งมาเช้ามาก

แต่วันไหนที่สาย จำเป็นต้องขับรถมาเองก็จะขับมา

ตอนนี้ก็ฝึกพฤติกรรมตัวเอง เรื่องการเดินทางอยู่ บางครั้งไม่จำเป็นต้องเอามาทุกวัน

จะได้ save ค่าใช้จ่าย ทั้งๆ ที่บริษัทฯ ก็มีรถ support ตลอด

ฉะนั้นเอง... มีอยู่วันนึง ข้าพเจ้า สแกนลายนิ้วมือ ออกจากบริษัท ตามปรกติ

ห้าโมงเย็นปุ๊บ .. โอ้ยยย automatic มาก เก็บของ กลับบ้านไม่ต้องรอให้บอก

พอสแกนนิ้วเสร็จปั๊บ .. ก็เดินไปเม้าส์กับโต๊ะนั้น โต๊ะนี้ ตามประสาคนหน้าตาดี แต่ไม่มีตังค์

ก็เม้าส์ไปเรื้อยยยย .. แล้วก็เดินออกมาขึ้นรถตู้ๆ พร้อมๆ กันที่หน้าบริษัทฯ

โอ้ยยย .. ช่วงเวลานั้น มันส์ปากมากเลย เพราะเจอเพื่อนหลายๆ แผนกกลับคันเดียวกัน

ก็สรรหาอะไรมาเล่า มาอำกันตามระเบียบรัตน์ .. พอเพื่อนๆ ทยอยๆลงกันทีละคน สองคน

ตอนแรกก็ยังไม่รู้ตัวนะ จนเพื่อนคนสุดท้ายลง .. เพราะเราอยู่ปลายทางสุด

สติเราก็เริ่มกลับมา .. อารมณ์ว่า เอ๊ะ วันนี้กูขาดอะไรไปในชีวิต

อ่าฮ้า !!!  กอสระอูนึกออกแล้ว  วันนี้กอสระอูขับรถมาทำงานนี่หว่า

แล้วตรูมานั่งรถตู้ทำพระแสงของ้าวอันใด ..กรูมาทำม๊ายยยยยย

ประโยคคำถามคั่งค้างอยู่ในอก อย่างบอกไม่ถูก .. กูมาทำม๊ายยยยยย

รถตรูอยู่จอดอยู่ในออฟฟิศ .. โอ๊ะ จะบ้า เสร่อมากๆ คือแบบไม่เคยโก๊ะขี้ลืม

อะไรแบบนี้มาก่อนเลย .. ในรถตู้แบบฮาเรามากมาย พี่คนนึงเลยโทรให้คนขับรถ

มารับเรา (ซึ่งก็เกือบจะถึงบ้านแล้วนะ) แต่ให้ลุงมารับเพราะว่าวันถัดไปต้องมีไปบางกอกแต่เช้า

ลุงก็มารับ .. เราก็แบบยิ้มเจื่อนๆ ลุงก็ขำใหญ่ จากนั้นลุงก็เอาเรื่องนี้ไปคุยให้

นายกอบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์  อาจารย์ใหญ่ หัวหน้าตำรวจ ฯลฯ

เข้าใจว่าลุงไม่ได้คิดอะไร เล่าขำๆ แต่แบบว่ากอสระอูไม่ขำนะ

เพราะวารสารรายเดือนล่าสุด แจกพร้อมซองเงินเดือน มันมีเขียนแซวเรื่องนี้ยาวถึง 4 บรรทัด

แล้วบอกว่าเราเป็น "โก๊ะตัวแม่" 

...

...

..

.

แจม หรือ แยม

แยม หรือ แจม

เคยดูโฆษณานี้กันม่ะ (หรือเราดูอยู่คนเดียวฟ่ะ) เป็นโฆษณาขนมยี่ห้อนึง

dewberry มั้ง ที่มันเป็น biscuit สอดไส้แยม สตอเบอร์รี่, บลูเบอร์รี่

แล้วมีอาจารย์ฝรั่ง เถียงกับเด็กนักเรียนอินเตอร์ว่า .. แจม หรือ แยม

คนไทยเรียกแยม (Yam) แต่ฝรั่งจะเรียก แจม  (Jam)

จริงๆ ออกเสียงแจมหน่ะถูกแล้ว .. แต่เราก็ชอบคำว่าแยมมากกว่านะ มันไม่กระแดะดี

คือถ้าแบบว่าเดินเค้าร้านป้าติ๋วแล้วบอกว่า ป้าติ๋วขอซื้อแจมสตอเบอร์รี่ 1 ขวดสิ

ป้าติ๋วคงแบบ .. พร่อเมิงตาย (คิดในใจนะ)

...

ข้ามเรื่อง แจม หรือ แยมไปเหอะนะ ไม่เกี่ยวอะไรที่จะเขียนบ่นในบรรทัดถัดไปนี้เลย

อ้าว.. ซะงั้น แล้วเอามาเริ่มต้นเขียนทำไม (กรูก็ว่าอยู่)

ไม่มีอะไรมากเลย เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ไปคุยเรื่องระบบงาน Paperless กับกรมศุลฯ

ที่ท่าเรือแหลมฉบังมา .. วันนี้ขับรถไปเอง เพราะคนขับรถแม่งไปไหนไม่รู้

ร้อนมาก สังเกตุมั้ยว่าช่วงนี้อากาศร้อนมาก .. หมา แมว กระต่าย เป็ด ห่าน ตายกันหมด

บ้าไปแว้ววว .. ประเทศชาติไทย  ซอยข้อยแน ซอยข้อยแน

...

ใครใช้มือถือที่มีระบบ GPS บ้าง ??

เรายกมือเราใช้ ไม่ได้ไฮโซ แต่ว่าโง่มากกว่า เพราะไม่ค่อยรู้ทาง

ก็จะอาศัย GPS นำทางไปเรื่อย บางครั้งมันก็แสนฉลาดนะ

ยกตัวอย่างให้ฟัง เราขับรถอยู่ แล้วเกิดแบบอยากกินไข่กะทะ

เสร่อชิบหาย ขับรถอยู่สำเหร่ เสือกอยากกินไข่กะทะ

แต่ก็ขอลองของนิดนึง .. ลองพิมพ์คำว่า "ไข่กะทะ" แล้ว search หาดูซิ

ว่าแถวนี้มีร้านที่ทำไข่กะทะ บ้างมั้ย .. เดชะบุญเจ้ากรรม มันเสือกมีร้านยิ่งเจริญไข่กะทะ

ก็เลยกดคำว่า "นำทาง" ให้มันนำไปสู่ร้านในดินแดนสรวงสวรรค์

มันฉลาดมากนะ ไอ้ GPS เนี่ย มันบอกแม้กระทั่งข้างหน้ามีตำรวจตรวจจับความเร็ว

ให้ชะลอความเร็วๆ มันขึ้น warning มาที่เครื่องเลย ..

สมมุติว่าทางข้างหน้าต้องเลี้ยวซ้าย .. มันจะพูดว่า 150 เมตรข้างหน้า เตรียมเลี้ยวซ้าย

พอถึงจุดหมายที่เราให้นำทาง มันก็จะบอกว่า ท่านถึงจุดหมายแล้วค่ะ

อะไรแบบนี้เลยทีเดียว .. แม่งอัศจรรย์ชิบเป๋ง

(แต่ต้องอยู่แหล่งเมืองๆ นะ เพราะดาวเทียมมันจับระยะทางให้เรา)

...

แต่จุดอ่อนของมันก็ยังมี เช่นบอกทางได้ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าทางนี้แม่งรถติดโคตรพ่อง

มันประมวลทางให้เราไปทางลัดนะ .. แต่ลัดไปเจอรถติดไง

คราวซวยของเราจริงๆ ที่ดันไปเจอรถติดบรมโคตรระทวย

จากท่าเรือแหลมฉบังไประยอง เราใช้เวลาเหมือนขับไปอยุธยา 3 ชม.กว่า ทั้งๆที่มันใช้แค่ 40-45 นาที

แม่ง .. เศร้าใจฉิบ ระยะทางแค่ 5-6 กิโล กำลังรอเพื่อ u-turn ไปอีกฝั่ง

มันปาไปชั่วโมงเศษ .. ทั้งๆ ที่แค่กูจะยูเทริน์อีก 5 กิโลข้างหน้าเนี่ยนะ

สรุปว่ามันติดพวกรถพ่วงลาก รถตู้คอนเทรนเนอร์ใหญ่ๆ แค่นั้นเองไม่ได้มีอุบัติเหตุใดๆ เลย

เวลาที่รถพวกนี้จะกลับ u-turn จะต้องตีรถวงกว้างมาก แล้วก็ต้องคอนโทรลทิศทางตู้ด้วย

แล้วเส้นนั้นรถคอนเทรลเนอร์เยอะไง เพราะออกมาจากท่าเรือ ไปสู่โรงงานต่างๆ

เราก็แบบ...รอๆๆๆๆ ไม่รู้จะทำยังไง จะให้ลงไปชี้หน้าด่าพ่อแม่มันก็ใช่เรื่อง

ถ้ามันบอกว่ามึงมาขับเองมั้ย .. ก็คงต้องก้มหน้าบอกไปว่า "เค้าขับมะเปงงงงง"

หิวก็หิว อากาศไม่ร้อนแล้ว เพราะมันกินเวลาไปนานจนเกือบพลบค่ำ ซีดีที่ฟังก็วนซ้ำๆ ไปมา

กินของในรถจนหมด แทบจะแทะหัวเกียร์ก็แล้ว .. เหนื่อยใจเป็นที่สุด

"เป็นเพราะแกแหละไอ้ GPS บอกให้กูมาทางนี้  หนอยยยยยยส์"

...

...

..

.

เมื่อบ่ายวันศุกร์ที่ผ่านมา มีงาน Open House ของวิทยาลัยนวัตกรรมฯ ธรรมศาสตร์

เราก็เลยต้องไปเป็น staff ช่วยงานตามพี่ๆในรุ่นเค้าไป

โรงแรมสวยมาก เสียท่ามากเช่นกันเมื่อลืมเอากล้องไป พลาดอย่างแรงๆๆ มีก็แต่กล้องจาก O2

หลักสูตรป.โทนี้เป็นหลักสูตร ที่เราค้นหามานานมาก เพราะส่วนตัวเราไม่ชอบ MBA

แต่ก็ไม่เก่งพอที่จะหาญกล้าต่อ ENG ฉะนั้นแล้วหลักสูตร Technology Management

ของนวัตกรรมฯ นี้จึงเป็นทางเลือกสุดท้ายที่ดีที่สุดสำหรับเรามากๆ

เพราะมันผสานกันระหว่าง (1) วิศวกรรม  (2) บริหารและการตลาด  (3) เทคโนโลยี

...

มาถึงวันนี้ตอบด้วยความภาคภูมิใจว่า "เรารักคณะนี้"

เราจึงตอบได้เต็มๆ ปากไปเลยว่า ที่นี่คือใช่ แล้วก็คงภูมิใจที่จะจบในเร็ววัน

...

มาถึงงาน Open House บ้าง ... งาน Open House เป็นงานเปิด PR หลักสูตร

Technology Management ของวิทยาลัยนวัตกรรม มหาลัยฯ ธรรมศาสตร์

ซึ่งผู้ดำรงตำแหน่งคณะบดีคือ ศ.ดร.ม.ร.ว.พงษ์สวัสดิ์ สวัสดิวัฒน์ (คุ้นๆมั้ย)

ท่านถือเป็นกุนซือใหญ่ของประเทศในเรื่องของ IT และ Innovation เลย

ส่วนอีกคนคนเป็น รองคณะบดี (อันนี้แอบปลื้มเป็นการส่วนตัว) ๕๕

ดร.ตรีทศ (หล่อมั่กๆ) เวลา present นี้ได้ใจไปเลย ตอนคณะบดี present เราจะแอบหลับๆ

แต่พอ ดร.ตรีทศ present นี่ตาลุกวาวเป็นเด็กการ์ตูนญี่ปุ่นเลย

...

หลักสูตรพูดถึงอะไรบ้างนั้น ตอนนี้หากใครสนใจจะเรียนต่อ ป.โท

ซึ่งชอบ IT และ Innovation บวกกับวิศวกรรมฯ ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง

โดยวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิ  ศาสตราจารย์ ดร.ไพรัช ธัชยพงษ์ 

 พร้อมรับของที่ระลึกในงานสำหรับทุกท่านค่ะ

 สำรองที่นั่งได้ตั้งแต่บัดนี้ถึง 19 เม.ย. ศกนี้ เพื่อโอกาสีอันดีสำหรับทุกท่านค่ะ

หรือสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม  โทรศัพท์ 02-623-5055-8 ต่อ 4132

...

..

.

"โก๊ะตัวแม่"

เราได้ฉายานี้มาสดๆ ร้อนๆ เดือนนี้เอง 

เมื่อก่อนพี่ๆ เพื่อนๆที่ทำงานจะชอบตั้งฉายาให้กันในออฟฟิศ

ด้วยความที่เอกลักษณ์คนไหนเด่น คนนั้นก็จะมีฉายาไปตามๆ กัน

เมื่อก่อนเราเคยได้ "ไฮโซ error" ก็เรื่องขี้หลงขี้ลืม อะไรทำนองนี้แหละ

เดินถืออะไรไป ก็ลืมไว้โต๊ะนั้น .. เอากล้องถ่ายรูปมาก็ลืมไว้ในห้องน้ำบ้าง

ลืมมือถือไว้โต๊ะคนอื่นมั่วซั่วบ้างงง อะไรแบบนี้

พอหลังจากนี้ก็มีฉายามาใหม่ ตามสมัย .. ก่อนหน้านี้ได้ อาร์ทตัวแม่มา

อันนี้ไม่ค่อยมีแก่นเท่าไหร่ แต่พี่ที่ทำงานชอบบอกเราอาร์ท คุยกะใครไม่รู้เรื่อง

แต่ล่าสุดได้ "โก๊ะตัวแม่" มาแบบไม่เต็มใจ แต่ฮามาก

เรื่องมีอยู่แว้ ... (ว่า) ตึ่งโป๊ะ !!!

...

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เราขับรถมาทำงาน .. ซึ่งตอนนี้น้ำมันแพงมาก

วันไหนที่ไม่ตื่นสาย เราก็จะนั่งรถตู้ของบริษัทฯ มาทำงาน ซึ่งมาเช้ามาก

แต่วันไหนที่สาย จำเป็นต้องขับรถมาเองก็จะขับมา

ตอนนี้ก็ฝึกพฤติกรรมตัวเอง เรื่องการเดินทางอยู่ บางครั้งไม่จำเป็นต้องเอามาทุกวัน

จะได้ save ค่าใช้จ่าย ทั้งๆ ที่บริษัทฯ ก็มีรถ support ตลอด

ฉะนั้นเอง... มีอยู่วันนึง ข้าพเจ้า สแกนลายนิ้วมือ ออกจากบริษัท ตามปรกติ

ห้าโมงเย็นปุ๊บ .. โอ้ยยย automatic มาก เก็บของ กลับบ้านไม่ต้องรอให้บอก

พอสแกนนิ้วเสร็จปั๊บ .. ก็เดินไปเม้าส์กับโต๊ะนั้น โต๊ะนี้ ตามประสาคนหน้าตาดี แต่ไม่มีตังค์

ก็เม้าส์ไปเรื้อยยยย .. แล้วก็เดินออกมาขึ้นรถตู้ๆ พร้อมๆ กันที่หน้าบริษัทฯ

โอ้ยยย .. ช่วงเวลานั้น มันส์ปากมากเลย เพราะเจอเพื่อนหลายๆ แผนกกลับคันเดียวกัน

ก็สรรหาอะไรมาเล่า มาอำกันตามระเบียบรัตน์ .. พอเพื่อนๆ ทยอยๆลงกันทีละคน สองคน

ตอนแรกก็ยังไม่รู้ตัวนะ จนเพื่อนคนสุดท้ายลง .. เพราะเราอยู่ปลายทางสุด

สติเราก็เริ่มกลับมา .. อารมณ์ว่า เอ๊ะ วันนี้กูขาดอะไรไปในชีวิต

อ่าฮ้า !!!  กอสระอูนึกออกแล้ว  วันนี้กอสระอูขับรถมาทำงานนี่หว่า

แล้วตรูมานั่งรถตู้ทำพระแสงของ้าวอันใด ..กรูมาทำม๊ายยยยยย

ประโยคคำถามคั่งค้างอยู่ในอก อย่างบอกไม่ถูก .. กูมาทำม๊ายยยยยย

รถตรูอยู่จอดอยู่ในออฟฟิศ .. โอ๊ะ จะบ้า เสร่อมากๆ คือแบบไม่เคยโก๊ะขี้ลืม

อะไรแบบนี้มาก่อนเลย .. ในรถตู้แบบฮาเรามากมาย พี่คนนึงเลยโทรให้คนขับรถ

มารับเรา (ซึ่งก็เกือบจะถึงบ้านแล้วนะ) แต่ให้ลุงมารับเพราะว่าวันถัดไปต้องมีไปบางกอกแต่เช้า

ลุงก็มารับ .. เราก็แบบยิ้มเจื่อนๆ ลุงก็ขำใหญ่ จากนั้นลุงก็เอาเรื่องนี้ไปคุยให้

นายกอบต. กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์  อาจารย์ใหญ่ หัวหน้าตำรวจ ฯลฯ

เข้าใจว่าลุงไม่ได้คิดอะไร เล่าขำๆ แต่แบบว่ากอสระอูไม่ขำนะ

เพราะวารสารรายเดือนล่าสุด แจกพร้อมซองเงินเดือน มันมีเขียนแซวเรื่องนี้ยาวถึง 4 บรรทัด

แล้วบอกว่าเราเป็น "โก๊ะตัวแม่" 

...

...

..

.

แจม หรือ แยม

แยม หรือ แจม

เคยดูโฆษณานี้กันม่ะ (หรือเราดูอยู่คนเดียวฟ่ะ) เป็นโฆษณาขนมยี่ห้อนึง

dewberry มั้ง ที่มันเป็น biscuit สอดไส้แยม สตอเบอร์รี่, บลูเบอร์รี่

แล้วมีอาจารย์ฝรั่ง เถียงกับเด็กนักเรียนอินเตอร์ว่า .. แจม หรือ แยม

คนไทยเรียกแยม (Yam) แต่ฝรั่งจะเรียก แจม  (Jam)

จริงๆ ออกเสียงแจมหน่ะถูกแล้ว .. แต่เราก็ชอบคำว่าแยมมากกว่านะ มันไม่กระแดะดี

คือถ้าแบบว่าเดินเค้าร้านป้าติ๋วแล้วบอกว่า ป้าติ๋วขอซื้อแจมสตอเบอร์รี่ 1 ขวดสิ

ป้าติ๋วคงแบบ .. พร่อเมิงตาย (คิดในใจนะ)

...

ข้ามเรื่อง แจม หรือ แยมไปเหอะนะ ไม่เกี่ยวอะไรที่จะเขียนบ่นในบรรทัดถัดไปนี้เลย

อ้าว.. ซะงั้น แล้วเอามาเริ่มต้นเขียนทำไม (กรูก็ว่าอยู่)

ไม่มีอะไรมากเลย เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ไปคุยเรื่องระบบงาน Paperless กับกรมศุลฯ

ที่ท่าเรือแหลมฉบังมา .. วันนี้ขับรถไปเอง เพราะคนขับรถแม่งไปไหนไม่รู้

ร้อนมาก สังเกตุมั้ยว่าช่วงนี้อากาศร้อนมาก .. หมา แมว กระต่าย เป็ด ห่าน ตายกันหมด

บ้าไปแว้ววว .. ประเทศชาติไทย  ซอยข้อยแน ซอยข้อยแน

...

ใครใช้มือถือที่มีระบบ GPS บ้าง ??

เรายกมือเราใช้ ไม่ได้ไฮโซ แต่ว่าโง่มากกว่า เพราะไม่ค่อยรู้ทาง

ก็จะอาศัย GPS นำทางไปเรื่อย บางครั้งมันก็แสนฉลาดนะ

ยกตัวอย่างให้ฟัง เราขับรถอยู่ แล้วเกิดแบบอยากกินไข่กะทะ

เสร่อชิบหาย ขับรถอยู่สำเหร่ เสือกอยากกินไข่กะทะ

แต่ก็ขอลองของนิดนึง .. ลองพิมพ์คำว่า "ไข่กะทะ" แล้ว search หาดูซิ

ว่าแถวนี้มีร้านที่ทำไข่กะทะ บ้างมั้ย .. เดชะบุญเจ้ากรรม มันเสือกมีร้านยิ่งเจริญไข่กะทะ

ก็เลยกดคำว่า "นำทาง" ให้มันนำไปสู่ร้านในดินแดนสรวงสวรรค์

มันฉลาดมากนะ ไอ้ GPS เนี่ย มันบอกแม้กระทั่งข้างหน้ามีตำรวจตรวจจับความเร็ว

ให้ชะลอความเร็วๆ มันขึ้น warning มาที่เครื่องเลย ..

สมมุติว่าทางข้างหน้าต้องเลี้ยวซ้าย .. มันจะพูดว่า 150 เมตรข้างหน้า เตรียมเลี้ยวซ้าย

พอถึงจุดหมายที่เราให้นำทาง มันก็จะบอกว่า ท่านถึงจุดหมายแล้วค่ะ

อะไรแบบนี้เลยทีเดียว .. แม่งอัศจรรย์ชิบเป๋ง

(แต่ต้องอยู่แหล่งเมืองๆ นะ เพราะดาวเทียมมันจับระยะทางให้เรา)

...

แต่จุดอ่อนของมันก็ยังมี เช่นบอกทางได้ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าทางนี้แม่งรถติดโคตรพ่อง

มันประมวลทางให้เราไปทางลัดนะ .. แต่ลัดไปเจอรถติดไง

คราวซวยของเราจริงๆ ที่ดันไปเจอรถติดบรมโคตรระทวย

จากท่าเรือแหลมฉบังไประยอง เราใช้เวลาเหมือนขับไปอยุธยา 3 ชม.กว่า ทั้งๆที่มันใช้แค่ 40-45 นาที

แม่ง .. เศร้าใจฉิบ ระยะทางแค่ 5-6 กิโล กำลังรอเพื่อ u-turn ไปอีกฝั่ง

มันปาไปชั่วโมงเศษ .. ทั้งๆ ที่แค่กูจะยูเทริน์อีก 5 กิโลข้างหน้าเนี่ยนะ

สรุปว่ามันติดพวกรถพ่วงลาก รถตู้คอนเทรนเนอร์ใหญ่ๆ แค่นั้นเองไม่ได้มีอุบัติเหตุใดๆ เลย

เวลาที่รถพวกนี้จะกลับ u-turn จะต้องตีรถวงกว้างมาก แล้วก็ต้องคอนโทรลทิศทางตู้ด้วย

แล้วเส้นนั้นรถคอนเทรลเนอร